Ζούμε σε έναν κόσμο που θαυμάζει τους δυνατούς, τους ψύχραιμους, αυτούς που “δεν επηρεάζονται”. Κι όμως, εσύ που νιώθεις βαθιά, συχνά αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά με σένα. Ότι είσαι υπερβολικός. Ευαίσθητος. Δύσκολος.
Αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική.
Το να νιώθεις βαθιά δεν είναι αδυναμία. Είναι ικανότητα. Είναι το να αντιλαμβάνεσαι αποχρώσεις που άλλοι προσπερνούν. Είναι το να συνδέεσαι ουσιαστικά. Είναι το να αγαπάς αληθινά.
Βέβαια, αυτό έχει κόστος. Πονάς πιο εύκολα. Απογοητεύεσαι πιο έντονα. Κρατάς μέσα σου λόγια, βλέμματα, σιωπές. Και πολλές φορές εύχεσαι να μπορούσες να “μην τα παίρνεις τόσο βαριά”.
Όμως αν σταματούσες να νιώθεις έτσι, δεν θα ήσουν εσύ.
Οι άνθρωποι που νιώθουν βαθιά δεν ζητούν πολλά. Ζητούν ειλικρίνεια. Ζητούν συνέπεια. Ζητούν αλήθεια. Και όταν αυτά λείπουν, δεν μπορούν απλώς να τα αγνοήσουν.
Αν διαβάζεις αυτό το κείμενο και αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, θέλω να σου πω κάτι: δεν χρειάζεται να σκληρύνεις για να επιβιώσεις. Χρειάζεται να προστατεύσεις την ευαισθησία σου, όχι να την ακυρώσεις.
Βρες ανθρώπους που δεν σε κάνουν να νιώθεις “πολύ”. Ανθρώπους που χωρούν το συναίσθημά σου. Και μέχρι τότε, φέρσου στον εαυτό σου με την κατανόηση που θα ήθελες να σου δείξουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου