Στη ζωή μαθαίνεις γρήγορα ότι δεν χρειάζεται να προσποιείσαι για όλους.
Κάποιοι άνθρωποι θα φύγουν μόλις δουν ποιος είσαι πραγματικά.
Κάποιοι θα φύγουν επειδή δεν αντέχουν την ειλικρίνεια σου.
Κάποιοι θα φύγουν απλώς επειδή δεν χωράς στο δικό τους σχέδιο.
Και τότε συνειδητοποιείς κάτι:
οι άνθρωποι που μένουν, μένουν επειδή βλέπουν την αλήθεια σου.
Και αυτή η αλήθεια δεν είναι πάντα εύκολη.
Δεν είναι πάντα χαρούμενη ή γλυκιά.
Κάποιες φορές είναι κουρασμένη, μοναχική, μπερδεμένη.
Αλλά εκείνοι που μένουν, δεν φεύγουν.
Αγκαλιάζουν τη μοναξιά σου, σέβονται τα όριά σου, καταλαβαίνουν τα σιωπηλά σου μηνύματα.
Και αυτό είναι σπάνιο. Πολύ σπάνιο.
Όταν αποδέχεσαι ποιος είσαι πραγματικά, παύεις να κυνηγάς αποδοχή.
Και τότε μένουν μόνο αυτοί που αξίζουν.
Μέσα σ’ αυτούς, νιώθεις ασφαλής να είσαι αληθινός.
Χωρίς μάσκες, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς φόβο.
Η αλήθεια σου μπορεί να φοβίσει τους πολλούς.
Αλλά η αλήθεια σου θα φέρει κοντά τους λίγους που έχουν σημασία.
Και αυτοί είναι οι άνθρωποι που αξίζει να έχεις στη ζωή σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου