Το παρελθόν μας κρατάει, όχι πάντα από επιλογή, αλλά από συνήθεια.
Κρατάει τις αναμνήσεις, τις απογοητεύσεις, τις ενοχές, τα «τι θα γινόταν αν…».
Και όσο το κουβαλάμε, τόσο λιγότερο μένουμε παρόντες στη ζωή μας.
Το να αφήνεις το παρελθόν δεν σημαίνει ότι ξεχνάς.
Σημαίνει ότι δίνεις στον εαυτό σου την άδεια να προχωρήσει.
Σημαίνει ότι σταματάς να ζεις μέσα στις σκιές της προηγούμενης ζωής σου.
Δεν είναι εύκολο.
Κάθε αφήνιαση, κάθε απομάκρυνση, αφήνει κενά.
Αλλά αυτά τα κενά είναι χώρος για κάτι νέο.
Χώρος για αγάπη, για χαρά, για ειρήνη.
Μερικές φορές, το παρελθόν επιστρέφει.
Μας θυμίζει τις πληγές μας.
Μας θυμίζει τα λάθη μας.
Και τότε πρέπει να θυμόμαστε: δεν είμαστε πια οι ίδιοι άνθρωποι.
Έχουμε αλλάξει, έχουμε μάθει, έχουμε προχωρήσει.
Όταν αφήνεις το παρελθόν να φύγει, η ζωή σου απελευθερώνεται.
Ξανααναπνέεις.
Αρχίζεις να ζεις με την καρδιά ανοιχτή.
Και ξέρεις ότι κάθε νέο βήμα είναι δικό σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου